เมื่อเด็กอยู่ในสภาวะตระหนกจากเหตุการณ์
สีน้ำจักทำหน้าที่เชื่อมใจ

สีน้ำเป็นลมหายใจเบาๆ ให้กับทุกคน
ที่ต้องการพักพิง

พื้นที่การวาดภาพและการระบายสีเป็นพื้นที่ทางธรรมชาติในใจเด็กที่ละมุนละไม สีน้ำเป็นลมหายใจเบาๆ ให้กับทุกคนที่ต้องการพักพิงอย่างลำพังจากความโกรธ เสียใจ หรือขุ่นใจ

ครูมอส อนุพันธุ์ พฤกษ์พันธ์ขจี

เมื่อเกิดภาวะตระหนก

เมื่อเด็กเริ่มหม่นหมองลงนั้นอาจไม่ได้เกิดขึ้นฉับพลัน แต่ภาวะที่ตระหนกอย่างสุดขีดย่อมส่งผลให้เด็กมีประเด็นในเรื่องการสื่อสารความรู้สึกในระยะต่อไป ที่มาจากความกลัวและกังวลจากสภาวะวิญญาณที่ออกจากตัวเด็ก excarnate ในขณะเหตุการณ์

สีน้ำจากถ้วยใสสวยงามเสมือนคำชวนที่นุ่มนวลให้กับเด็กคนหนึ่งที่ไร้เรี่ยวแรงหมดแรงกาย(ใจ) และวิ่งหาคนโอบอุ้ม ให้รับอาหารใจที่มีคุณค่านี้ เหมือนเหนื่อยล้าและร้องไห้มา แล้วแม่ก็เอาผ้าขนหนูเย็นๆ ซับเหงื่อที่ไหลลงบนใบหน้าให้เด็กน้อยคนนี้อย่างหมดจด

สีน้ำชุบชูใจ

สีน้ำที่มีความเข้มที่ไม่มากไปและน้อยไปจะทำหน้าที่อย่างดีและน่าอัศจรรย์ ทั้งเสมือนเป็นเพื่อน ที่พาใจเด็กมาอยู่ในตัวเอง แน่นอนว่าภาวะที่แห้งผากไร้ชีวิตชีวาจะเกิดขึ้นขณะการใช้พู่กันระบายสีนี้ได้ แต่ขอให้รู้เถิดว่า สีแต่ละโทนได้ทำหน้าที่ชุบชูใจให้กับน้องๆ ได้อย่างดีและค่อยเป็นค่อยไป

สีจึงไม่ใช่พื้นผิวของสิ่งต่างๆ แต่เป็นความเชื่อมโยงของท้องฟ้า ความสุข ความสวยงามทั้งในใจและโลกรอบตัว ปล่อยให้เด็กมีรูปร่างในรอยแปรงที่อิสระนั้น คือภาษาในสี และภาษาในใจที่เขาอยากบอกเราว่า วันนี้เขาหดหู่เหลือเกินหรือเขามีความสุขขึ้นแล้ว แต่ศิลปะที่มีผลในระดับด้านในจะทำหน้าที่ของความรัก ส่งต่อจากผู้ใหญ่ที่มอบคุณค่าของโลกด้านในสู่ใจเด็ก